Wiosna to czas, kiedy przyroda budzi się z hibernacji.

Jest to również czas intensywnych prac rolniczych: orki ozimin, siewu zbóż letnich i kukurydzy oraz nawożenia zbóż ozimych.

O tej porze roku należy również zadbać o tereny zielone, aby były dobrze przygotowane do sezonu i zapewniały wysokie plony przez cały rok. Wiosną zwykle jest wystarczająco dużo wilgoci, aby można było zastosować makro- i mikroskładniki odżywcze potrzebne trawom i roślinom strączkowym.

Właściwe środki pomagają również ograniczyć skutki suszy podczas letnich upałów.

Wiosna pojawia się na terenach zielonych.

Wiosną przeprowadzamy zbiór włókien na terenach zielonych, a na łąkach z glebą organiczną przeprowadzamy wałowanie. Obszary z lucerną są grabione.

Życicowanie terenów zielonych i grabienie pól lucerny odbywa się natychmiast po stopnieniu śniegu. Działania te służą rozluźnieniu wierzchniej warstwy gleby i dostarczeniu tlenu do prawidłowego rozwoju mikroorganizmów glebowych i systemu korzeniowego.

Pomagają one rozbić skorupę utworzoną przez pleśń śniegową oraz rozprowadzić mech i odchody na pastwisku. Środki te również mechanicznie zwalczają chwasty poprzez wyrywanie młodych pędów niechcianych roślin.

Koszenie łąk i pastwisk na glebach organicznych jest kolejnym istotnym środkiem pielęgnacyjnym, który jest często pomijany. Gleba organiczna zatrzymuje dużo wody i pęcznieje podczas zamarzania i rozmarzania, powodując pękanie darni. Niszczy to przyczepność źdźbeł trawy i szyjki korzeniowe roślin motylkowych. Wałowanie zwiększa wilgotność i intensywność krzewienia się trawy. Ma to pozytywny wpływ na plony i ich jakość.

Wstępne nawożenie wiosenne

Wiosną, przed rozpoczęciem sezonu wegetacyjnego, przeprowadzamy pierwsze nawożenie terenów zielonych. Używamy głównie złożonych nawozów zawierających azot (N), fosfor (P) i potas (K). Wysokie dawki azotu (średnio 80-120 kg/ha) stymulują rośliny do wcześniejszego rozpoczęcia wegetacji i zapewniają "zastrzyk" dla wysokiej produktywności. Fosfor i potas regenerują rośliny po zimie, ich dawka zależy od jakości gleby, która jest określana na podstawie analiz gleby (średnio 60-110 [P]/ha i 60-80 [K]/ha). Potas [K] stosuje się na użytkach zielonych w dwóch lub nawet trzech dawkach (przed ruszeniem wegetacji, po pierwszym i kolejnym pokosie) po 60-80 kg/ha. Wiosną bardzo ważne jest nawożenie siarką, magnezem, sodem i wapniem. Siarka jest niezbędna do wykorzystania azotu, magnez bierze udział w procesach życiowych roślin, sód wpływa na pobieranie przez bydło, a wapń, w swojej szybko rozpuszczalnej formie, może zrekompensować częste niedobory tego pierwiastka wiosną spowodowane wymywaniem do górnych warstw gleby po zimie.

Użytki zielone nie żyją samym azotem

W sezonie wegetacyjnym, podczas naszych wizyt w wielu gospodarstwach, nadal obserwujemy jednostronne nawożenie azotem łąk i pastwisk, co jest poważnym błędem i prowadzi do dużych strat. Opady deszczu wymywają łatwo rozpuszczalne składniki pokarmowe (K, Mg, S, Ca), które są zużywane w dużych ilościach przez szybko rosnącą trawę, przez co w trakcie sezonu często dochodzi do ich niedoboru. Oznaki niedoboru składników odżywczych to zwykle żółknięcie i odbarwienie liści, wczesne kwitnienie, zahamowanie wzrostu oraz gorsza jakość i smak pastwiska i siana. Zapobieganie jest zawsze lepsze niż leczenie, więc pamiętaj o dodawaniu tych składników odżywczych wiosną i przez cały sezon wegetacyjny. Producenci nawozów mają tak szeroką ofertę, że każdy może znaleźć coś odpowiedniego. Skuteczne są również nawozy płynne, zwłaszcza jeśli masz już niedobory i chcesz szybko stymulować i "leczyć" rośliny. Aby uzyskać wysokie plony cennej paszy, azot nie wystarczy, więc napełniamy rozsiewacze nawozów i udajemy się na łąki i pastwiska, mając wspólny cel - maksymalne plony.