Najważniejszy pierwszy pokos
Dobrej jakości sianokiszonki nie łatwo jest zastąpić inną paszą, dlatego termin koszenia, wysokość koszenia oraz technika zbioru, mają bardzo istotny wpływ na produktywność użytku zielonego w całym sezonie.
Możemy zastosować powiedzenie „mniej znaczy więcej„. Oznacza to, że odpowiednio wcześnie zebrany pierwszy pokos, może nam pomóc zebrać w całym sezonie o jeden pokos więcej.
Termin koszenia.
Optymalnym terminem koszenia jest początkowy okres kłoszenia traw. Dla roślin motylkowych jest to początek pączkowania.
W tym okresie zielona masa ma dużo cukrów i mało włókna. Cukry są niezbędne przy fermentacji mlekowej, a mała ilość włókna w masie zielonej ułatwia ugniecenie traw.
Wysokość koszenia.
Równie ważna obok terminu, jest wysokość koszenia. Optymalna wysokość to 6-7 cm. Ma to znaczenie dla późniejszego, szybszego odrostu trawy w następnym pokosie. Niskie koszenie powoduje, że drugi pokos będzie przesunięty w czasie. Koszenie poniżej 5 cm pozbawia roślinę substancji zapasowych, które są zgromadzone w dolnych pędach, dlatego też jej odrost jest wolniejszy.
Poza tym, zbyt niskie koszenie jest niekorzystne przy zbiorze, podczas którego będzie zbierana nie tylko trawa, ale i zanieczyszczenia pogarszające jakość kiszonki.
Kolejnym etapem po koszeniu jest przetrząsanie, aby zielona masa równomiernie traciła wodę i osiągnęła wilgotność na poziomie 30 - 35% .
Zakiszanie.
Bardzo duży wpływ na zakiszanie ma zawartość cukrów. Im jest ona wyższa, tym materiał będzie się lepiej zakiszał. Natomiast im wyższa pojemność buforowa czyli ilość białka, tym materiał będzie trudniejszy w zakiszaniu.
Najlepsze gatunki traw do zakiszania, zawierające dużą ilość cukrów to: życica trwała, życica wielokwiatowa, życica mieszańcowa, kostrzewa łąkowa, kostrzewa trzcinowa miękkolistna oraz tymotka łąkowa. Rośliny motylkowe z uwagi na wysoki poziom białka będą trudniejsze w procesie zakiszania. Wysokie nawożenie runi łąkowej azotem wpływa na gromadzenie białka i związków azotowych niebiałkowych w roślinach, co wpływa niekorzystnie na proces kiszenia. Aby przyspieszyć proces zakiszania i zwiększyć stabilność, zabezpieczyć kiszonkę przed stratami, konieczne jest stosowanie dodatków kiszonkarskich.
Kolejnym elementem przygotowania dobrej kiszonki jest odpowiednie jej ugniecenie na pryzmie lub w silosie. Najkorzystniej ugniatać ciężkim ciągnikiem warstwy o grubości ok 40 cm.
Przykrycie jest ostatnim elementem przygotowywania kiszonki. Dwie warstwy folii należy docisnąć oponami, ziemią lub workami z piaskiem.
Przy zastosowaniu odpowiednich mieszanek traw, dostosowaniu się do zaleceń dotyczących zbioru i zakiszania, mamy pewność, że wyprodukujemy paszę objętościową o najwyższych parametrach żywieniowych, czego Wam życzymy w nadchodzących zbiorach.
Większość koni pasie się na pastwiskach dla krów i jest karmiona sianem lub kiszonką z tych pastwisk. Konie uważają tę trawę za bardzo smaczną, ale w rzeczywistości jest ona zbyt bogata w energię (fruktany) i zawiera zbyt mało skutecznego dla nich włókna.
Efektywne włókna liściowe NutriFibre® stymulują przeżuwanie u krów. Przeżuwanie jest niezbędne dla zdrowej aktywności żwacza. Zdrowe krowy produkują więcej mleka.
Często twierdzi się, że słabe pastwiska są odpowiednie dla koni. W rzeczywistości jest to nieprawda. Niedobór składników odżywczych powoduje stres u trawy, co skutkuje słabym wzrostem i produkcją dużych ilości cukru (fruktanu)
Etap wzrostu roślin trawiastych, pora roku i ilość zabiegów pielęgnacyjnych na pastwisku również ostatecznie decydują o jakości pastwiska.